'Zelfs als ze niet brullen, worden normen overschreden'

Sebastian Ropers met zijn dochters Michelle (5) en Lucille (1,5). 'Tot drie jaar geleden
was het hier heerlijk wonen.' (foto Maarten Brante)

Lawaai van terras van café Thijssen houdt bewoners Lindengracht uit de slaap

Bron: Het Parool, 29 april 2011
Het voelt als wonen op het Leidseplein, hooguit een maatje kleiner. Sebastian Ropers kijkt de hele dag uit op stoelen, tafels en mensen. Sinds café Thijssen een terras heeft op het middenterrein van de Lindengracht, houdt Ropers deuren en ramen dicht. "Het geluid dat van het terras afkomt, is vergelijkbaar met wonen op een industriegebied, met een wasmachine die de hele avond voor je deur op volle toeren staat te draaien."

Hij heeft een tijd getwijfeld of hij zijn verhaal wel in de krant wil hebben. "Je wordt zo snel weggezet als een zeurpiet, een zeikerd die ervoor heeft gekozen in het centrum te gaan wonen en er dan ineens gaat klagen over geluidsoverlast. Maar zo is het niet. Tot drie jaar geleden was het hier heerlijk wonen. Ik heb de feiten aan mijn kant. Er is overlast, het terras is te groot geworden. Dat vind ik niet alleen, dat blijkt ook overduidelijk uit onderzoek." Ropers verwijst naar het rapport dat over de geluidsoverlast werd geschreven door het akoestisch onderzoeksbureau Cauberg-Huygen. Conclusie van de deskundigen: “De overschrijdingen zijn van dien aard dat gesteld kan worden dat er ernstige hinder van het terras wordt ondervonden.' Ropers: "Een terras met 130 mensen geeft overlast, die meetbaar en normeerbaar is. Dat weten de verleners van de vergunning. Maar er is verzuimd de burgers in bescherming te nemen."

Ropers en een groepje buurtgenoten zitten in de ellende sinds het stadsdeelbestuur in 2008 zes cafés toestond hun terrassen uit te breiden op de middenstukken van de gedempte grachten. De leefbaarheid is vanaf dat moment tot ver onder het nulpunt gedaald, zegt hij. "Er is de hele dag herrie. En dat niet alleen. Met het mooie weer staat er avond aan avond een massa rnensen vlak voor mijn huis uit te gaan. Het voelt alsof we in een etalage wonen. Een heel onveilig gevoel, want mensen die kwaad willen, zien alles. Ze zien of we thuis zijn en ze zien onze kinderen van 5 en 1 spelen." Ropers pakt het onderzoek erbij. "Kijk maar. Overdag, 's avonds en 's nachts is de norm respectievelijk 55, 50 en 45 decibel. Uit het onderzoek blijkt dat er overschrijdingen zijn tot 22 decibel." Ruim zes jaar woont Ropers op de Lindengracht. Aanvankelijk met veel plezier. "We hadden op 28 meter afstand Thijssen met een terrasje langs de gevel. Ruimte voor veertig mensen. Prima, ik kwam er zelf ook vaak. Het was gezellig en te ver om je de hele dag bekeken te voelen. Maar met het middenterras is het, zoals voorspeld door deskundigen, allemaal drastisch slechter geworden. Het terras zit steeds vol, er staan mensen omheen, want dat mag tegenwoordig ook."

Ropers begrijpt dat Thijssen niets fout doet. "Ze houden zich aan de regels, de vergunning is gewoon te ruim. Ook als iedereen zich netjes gedraagt en niet op het terras gaat staan brullen, worden de geluidsnormen overschreden." Mede daardoor heeft klagen geen zin, ondervonden Ropers en zijn buren. "Dan sta je daar na middernacht in je ochtendjas aan te praten tegen een werkstudent met een blad bier in zijn handen. Die lost het ook niet op, dat snap ik ook wel." Politieagenten belden Ropers na één van zijn vele klachten terug vanuit de politieauto voor de deur. "Het was zo'n lawaai dat ze zich zo beter verstaanbaar konden maken. Ze meldden trouwens dat ze er niets aan kunnen doen, omdat Thijssen zich houdt aan de regels in de vergunning."

Ook de afgelopen mooie dagen was het weer iedere dag bal. Dat hij maar beter op de Veluwe kan gaan wonen, krijgt hij vaak naar zijn hoofd geslingerd. "Dat vind ik het meest frustrerende. Ik ben voor een levendige binnenstad, maar dit is massale horeca, niet geschikt voor de binnenstad. De Jordaan is een gebied waar het geluidsniveau precies gelijk is aan het geluidsniveau op de Veluwe. Als je daar een terras maakt van de grootte als wij nu voor de deur hebben, geeft een enorme bak herrie." Het stadsdeel heeft Ropers en zijn buren ermee, maar uiteindelijk is de 'toenemende macht van de horeca in de binnenstad' vooral funest voor de stad, zegt Ropers. "De Jordaan wordt een in zichzelf gekeerde buurt. Waar vroeger iedereen buiten zat, waar je een gesprekje had met je buren, zit nu iedereen binnen. Als dat is wat de gemeente Amsterdam wil, doen ze het goed, maar volgens mij kan dat nooit de bedoeling zijn." Gevolg is dat bewoners de binnenstad verlaten. Ropers: "Bewoners trekken weg, die willen niet meer wonen op een kermis. Ondernemers, hoogopgeleide mensen, gezinnen: ze gaan. Want de gemeente laat ze in de steek. Wie wil er wonen in een stad die zijn bewoners in de steek laat?"